Extra aandacht en kaarsjes voor het herdenken

De koffieochtend voor nabestaanden had vandaag een wat andere insteek. De geplande herdenkingsdienst bij het Adamas Inloophuis die we ieder jaar houden, had niet voldoende aanmeldingen en ging daarom niet door. Omdat de inschrijvingen die er wel waren vooral uit de groep die ik begeleid kwamen, werd mij gevraagd om daar vandaag aandacht aan te besteden. Echt even de tijd te nemen om te voelen, te delen en te herdenken over wat het verlies met je heeft gedaan en wat de ander voor je heeft betekend. Dus wat extra kaarsjes aangestoken, een ruimte gekozen die klein en veilig voelde en een warme kop koffie en thee met wat lekkers te snoepen.

Ik had de juiste snaar geraakt

“Met welk woord beschrijf je degene met wie je een leven hebt gedeeld?” Dit was mijn mijn vraag aan de dames die er waren. “En wat maakt hem zo leuk of waar maakte hij je mee aan het lachen?” Het waren een paar vragen uit een reeks die ik van tevoren op hartjes had geschreven. Mijn insteek van deze ochtend was om vooral aandacht te schenken aan de momenten van blijdschap, vreugde en datgene wat de ander zo bijzonder maakte. Ik merkte dat ik de juiste snaar had geraakt. Er was verdriet over het gemis, maar de liefde en plezier die ik door deze herinnering in hun ogen en op hun gezicht zag, was prachtig.

Weer opnieuw liefhebben na een rouwperiode

Ook spraken we over het gemis van een arm om je heen, een klankbord, behoefte aan lichamelijk contact, het delen of het verlangen naar een hand die jouw hand pakt. En ook het weer verliefd worden en opnieuw liefhebben na een rouwperiode. De één wil daar nog helemaal niet over nadenken, want het voelt voor velen als vreemdgaan of je geliefde tekort doen in alles wat er tussen jullie was en voor de ander is dat een behoefte die steeds duidelijker wordt. Maar wat als je dit verlangen wegstopt omdat schuldgevoel, overtuigingen of de mening van anderen je tegenhouden?

Als de intimiteit verdwijnt

Daarnaast kunnen er andere factoren meespelen, die maken dat je al snel of na een tijd kunt verlangen naar iemand naast je, met wie je weer kunt delen. Bijvoorbeeld als de relatie die jullie samen hadden door een periode van soms jarenlange zorg een verandering heeft doorgemaakt van warmte en liefhebben naar met liefde en warmte verzorgen. Het kan zijn dat gedurende zo’n periode de intimiteit minimaal wordt of zelfs verdwijnt, terwijl je juist in zo’n pittige tijd behoefte kan hebben aan een paar armen waarin je kan wegkruipen en een borst om tegenaan te leunen.

Ineens weer verliefd

Wat als je erachter komt dat je ondanks de rouw die je doormaakt, ineens verliefd bent of gevoelens hebt voor iemand en verlangt naar warmte en aanraking. Jezelf toestaan en begrijpen dat dit ook in deze tijd kan is één, maar je omgeving uitleggen dat je verliefd bent is van hele andere orde. Het kan een hoop onrust, ongeloof, ongemak en zelfs het verliezen van vrienden betekenen. Rouw en de gedragingen van een ander begrijpen kan lastig zijn als je dat zelf niet hebt meegemaakt of zelf anders hebt beleefd. De meest pijnlijke aanname die anderen kunnen hebben is, dat je de ‘ander’ zeker al bent vergeten. Het maakt het heel ingewikkeld om eerlijk te zijn tegen jezelf en een ander.

Liefde en rouw sluiten vriendschap

Rouw en liefde laten zich blijkbaar niet leiden door regels of geschreven wetten en deze twee heftige en krachtige emoties schurken tegen elkaar aan en sluiten soms vriendschap. Wat een geluk dat dit zo is. Mijn wens voor 2018 is: geniet als de ander geniet, troost bij verdriet en beoordeel niet aan de hand van jouw normen, waarden en werkelijkheid. Gun de ander en jezelf ruimte voor liefde, warmte en een nieuw leven, want de liefde voor degene die er niet meer is, zit voor altijd in je hart, je hoofd en in de herinneringen. Leef en laat leven!

Warme groet,

Monique van Poeteren