Gedichten

Soms steek ik graag een kaarsje op
voor iemand die er niet meer is.
Een sprankje warmte,
uit respect voor het gemis.

Een dansend vlammetje waar ik naar kijk,
terwijl ik in gedachten even terugga in de tijd.
Zo kan ik even dichter bij je zijn,
want in de werkelijke tijd
kan dat niet...

Dan voel ik een mengeling
van pijn, gemis en verdriet,
want ik ben je lijfelijk kwijt.
Maar in mijn verdriet
en in mijn herinneringen niet.

Ilone Krukkert

Je bent niet meer hier,
maar soms voel ik je zo dichtbij.
Als een vlinder in de tuin
vlieg je even langs mij...

RememberMe

De lente ontwaakt, de takken in bloei,
een wereld vol kleur in een prille gloei.
Maar aan de paastafel, feestelijk gedekt,
is er een stilte die heimwee wekt.
Een stoel die leeg blijft, een stem die nu mist,
een schaduw van rouw, die de zon even wist.
Juist in de zachte gloed van dit lentefeest
besef ik hoe mooi het met jou is geweest.
Er brandt een kaarsje, speciaal voor jou,
als teken van liefde, van warmte en trouw.

RememberMe

Als je machteloos aan de zijlijn staat
en ziet hoe iemand steeds meer verdwijnt...
Als donkere wolken zich verzamelen
tot de zon niet meer schijnt.

Het afscheid gaat komen
en er is geen weg meer terug.
Denk dan ook aan de goede tijden,
want achteraf gaat alles veel te vlug.

Iemand waarvan je houdt
zien lijden, dat wil je niet.
Dat doet je zoveel pijn.
Je kunt alleen maar zorgen
en je voelt je heel klein...

Je deed alles wat in je macht lag,
Elke dag ... elke nacht.
Je zorgen proberen te verbergen
kostte je veel kracht.

En toen ze werd verlost van de pijn
en jij alleen achterbleef,
zou alles zo anders zijn.

Je bleef achter met herinneringen
aan de tijd van jullie leven.
En ze zeggen wel dat je het een plekje moet geven,
je moet weer tot jezelf kunnen komen
en weer van een toekomst kunnen dromen.

Je bent achtergebleven
en moet weer wat maken van je leven.
Deze kracht zou ik je zo graag willen geven...

Ilone Krukkert