Het raast in mij, ook al lijkt alles stil te staan.
Ik heb het opgekropt, mijn verdriet.
Het is een fase waar ik doorheen moet gaan.
Voor mijn tranen schaam ik me niet.
En ik zal er niet alleen voor staan.
Ik had lief waardoor ik deze pijn voel.
Door de mooie herinneringen krijg ik vast weer een doel.
Stap voor stap ga ik verder met mijn leven.
Ik ervaar de steun en de kracht die me door
zoveel mensen wordt gegeven.
Ik had lief, dat is zo mooi om te ervaren.
Ik zal mijn best doen sterk te zijn.
Zodat ik weer kan lachen door mijn tranen.
Want ik hoop steeds meer lichtpuntjes te zien verschijnen.
Zodat de donkere wolken vervagen
en uiteindelijk verdwijnen.
Ilone Krukkert
