Nederlanders staan open voor nieuwe vormen van lichaamsbestemming

Wat gebeurt er met je lichaam na overlijden? Voor de meeste mensen zijn begraven en cremeren bekende mogelijkheden. Toch groeit de belangstelling voor andere vormen van lichaamsbestemming (lijkbezorging). Wist je dat ruim één op de vijf Nederlanders nu al openstaat voor nieuwe vormen zoals resomeren en veraarden? Vooral onder jongere generaties is de interesse opvallend groot. Dat blijkt uit een recent onderzoek (juni 2026) van Q&A Retail, in opdracht van het Verbond van Uitvaartzorg. Hoewel deze bijzondere vormen van lichaamsbestemming in Nederland nog niet in de wet zijn opgenomen, wordt daar op de achtergrond hard aan gewerkt.

Terug naar de natuur: resomeren en veraarden

Resomeren en veraarden zijn allebei manieren om het lichaam na overlijden op een natuurlijke manier 'terug te geven' aan de aarde. Hoewel het doel hetzelfde is, werkt het proces anders:

Resomeren (watercrematie)

Bij resomeren, ook wel alkalische hydrolyse of watercrematie genoemd, wordt het lichaam in een gesloten cabine opgelost in een warme vloeistof van water en zout. De zachte weefsels vergaan volledig. Wat overblijft zijn de botten, die net als na een crematie worden verwerkt tot een fijn poeder dat nabestaanden kunnen bewaren of uitstrooien. 

Veraarden (humaan composteren)

Veraarden, ook wel humaan composteren genoemd, werkt op een andere manier. Het lichaam wordt in een gecontroleerde omgeving omringd door plantaardig materiaal en blootgesteld aan zuurstof. Micro-organismen zorgen ervoor dat het lichaam in enkele weken wordt afgebroken en verandert in aarde achtig materiaal. Beide methoden zijn in verschillende andere landen en regio's al toegestaan of worden daar onderzocht. In Nederland is de wettelijke situatie anders. Hier zijn begraven en cremeren op dit moment de bekende wettelijke mogelijkheden.

Vooral veraarden spreekt jongere Nederlanders aan

Vooral onder jonge mensen leeft dit onderwerp. Uit het onderzoek blijkt dat maar liefst 20 procent van de Nederlanders tot 35 jaar voor veraarden zou kiezen als dat morgen mogelijk was. Bij de 55-plussers is dat een stuk minder (9 procent); zij vinden vaak nog steeds de meeste rust bij de gedachte aan een crematie. Dit verschil laat onder andere zien hoe onze kijk op het einde van het leven verschuift. Jongere generaties zoeken vaker naar manieren die de cirkel van het leven letterlijk rond maken. Toch is er geen goed of fout. Voor de één biedt een grafsteen een troostrijke plek om te bezoeken, de ander vindt vrede in cremeren, en weer een ander wordt het liefst weer één met de natuur.

Een afscheid dat écht bij je past

Dat ruim één op de vijf Nederlanders nu al interesse heeft in een mogelijkheid die in ons land nog niet wettelijk beschikbaar is, zegt iets over de behoefte aan keuzevrijheid. Onze ideeën over afscheid nemen zijn de afgelopen jaren steeds persoonlijker geworden. We kiezen vaker voor een uitvaart die écht past bij iemands leven, karakter en overtuigingen. Denk aan een toost in het lievelingscafé, een bijeenkomst in het bos, of mooie livemuziek in de achtertuin De bestemming van het lichaam lijkt daar steeds meer onderdeel van te worden. Misschien past een traditionele keuze bij je. Misschien juist iets nieuws. En voor sommige mensen maakt de gedachte aan een nieuwe mogelijkheid vooral nieuwsgierig.

Eén op de vier weet het nog niet

Meer keuze maakt het overigens niet altijd makkelijker. Ongeveer een kwart van de mensen (23 procent) geeft eerlijk toe dat ze nog geen idee hebben wat ze zouden kiezen. Een nieuwe methode roept vragen op: Hoe ziet dat eruit voor mijn familie? Wat is de plek waar ze mij straks kunnen herdenken? Eerlijke en heldere informatie wordt daarom de komende jaren ontzettend belangrijk, zodat je een keuze kunt maken met zowel je hoofd als je hart.

Meer dan alleen duurzaamheid

Bij nieuwe vormen van lichaamsbestemming wordt al snel gedacht aan het milieu, maar de motivatie achter een keuze kan veel breder zijn. Iemand kan veraarden een goede keuze vinden vanwege de verbinding met de natuur. Een ander kan vooral het idee aanspreken dat het lichaam onderdeel wordt van een natuurlijk kringloopproces. Weer iemand anders kiest misschien juist voor een bepaalde methode, omdat die beter past bij zijn of haar levensvisie. Ook rituelen spelen een belangrijke rol. Een afscheid is immers niet alleen een praktische gebeurtenis. Het is een moment waarop nabestaanden stilstaan bij het leven dat voorbij is en bij de persoon die ze moeten missen. Daarom is de vraag "welk afscheid past bij mij en bij de mensen die ik achterlaat?" ook interessant. 

Praat er eens over

Je hoeft echt niet vandaag of morgen al te beslissen. Maar het kan ontzettend waardevol zijn om er tijdens een wandeling of met een kop koffie eens met je dierbaren over te praten. Om het gesprek te openen, kun je deze vragen stellen:

• Welke vorm van afscheid spreekt je aan?
• Zou je begraven of gecremeerd willen worden, of ben je stiekem wel nieuwsgierig naar iets nieuws?

• Hoe belangrijk is de natuur voor jou in dit hele proces?

• Welke rol wil je dat wij – als nabestaanden – spelen tijdens jouw afscheid?

• Heb je een speciale plek in gedachten waar je begraven of uitgestrooid wilt worden?

Vaak ontdek je in zo een gesprek verrassende dingen over elkaar, en dat brengt rust en duidelijkheid voor later.