Soms is het verdriet te groot voor woorden,
en blijft de stilte om mij heen.
Dan schrijf ik op wat niemand hoorde,
op papier voel ik mij niet alleen.
Mijn pen vertelt wat ik niet zeg,
over gemis dat nooit zal verdwijnen.
Ik schrijf de pijn een beetje weg,
zodat er weer wat licht kan schijnen.
Want wie ik mis, blijft altijd dichtbij,
in elke zin, in elk verhaal.
Zo leeft de liefde voort in mij,
en krijgt mijn verdriet een eigen taal.
RememberMe
Reacties
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit artikel.