Gedichten

Woorden kunnen heel treffend samenkomen in de vorm van een gedicht. Ze kunnen je raken, herkenning oproepen en een stukje troost bieden. Wij verzamelden de mooiste gedichten over rouw en verlies.

Bekijk hieronder alle gedichten over rouw en verlies

Koester wat je hebt

Koester wat je hebt

Delen:

Laat je trots varen, voor het te laat is.
Koester wat je hebt in je leven.
Als wat er nu nog is verleden tijd wordt,
is het te laat om er nog aandacht aan te geven.
En ook al heb je dan spijt,
Je bent het dan wel voor altijd kwijt. 

Ilone Krukkert

Bekijk gedicht
doorzetten

Doorzetten

Delen:
Te moe om ook maar een stap te zetten
de leegte in jezelf te ontdekken
er is iets naars
wat was het ook alweer
en bij het opstaan weet je het weer
 
Met pijn en moeite kruip je uit je bed
blij de eerste stappen te hebben gezet
je leeft van uur tot uur
van pil tot pil
leven doe je met doorzetten
en met de gedachte: ik wil
 
Ze krijgen mij niet klein
hup vooruit niet bang zijn voor deze dag
je tranen glijden over je wangen
och kon je het verleden maar weer vangen
terug naar de dagen waarin alles zo gemakkelijk leek
 
Leren leven met pijn en verlies
het is een proces van vallen en opstaan
met mensen rondom jou heen
die, wanneer je dreigt te verzanden
je opvangen en voor je klaarstaan
Bekijk gedicht
Verdronken

Verdronken

Delen:

Verdronken in de herinnering,
zoek ik houvast en een doel.
Proef ik zinnen op mijn lippen,
om te verwoorden wat ik voel.

Mijn pogingen zijn het drijfhout,
het lot bepaalt de stroom,
maar in vertrouwen strijd ik
totdat ik weer aarde droom.

Caroline Duisings

(BalansDans)

Bekijk gedicht
Als ik kon

Als ik kon

Delen:

Als ik kon dan…
Kroop ik op mijn knieën
naar China en weer terug.
Dan legde ik alle wegen aan
bouwde ik een brug.

Als ik kon dan…
Vloog ik naar de sterren
en klom ik naar de maan.
Dan liet ik de zon weer schijnen,
de tijd liet ik even stilstaan.

Als ik kon dan…
Zocht ik bij de regenboog,
tussen de wolken en de lucht.
Dan vond ik je in de hemel
en haalde je terug.

Maar wat ik wil dat kan ik niet.
Ik moet je laten gaan.
Ik heb de leegte te accepteren.
Met jou bij mij vandaan.

De leegte mag ik vullen.
Ik vervolg mijn weg en ik vertrouw
en elke stap die ik verder maak
blijf ik verbonden met jou!

Karin Anbergen

Bekijk gedicht
Meer laden
Bezig met meer laden...
RememberMe.nl

Voor een afscheid met een gekleurd randje