Ik had zo graag met jou gelopen,
je laatste stappen, tot aan de poort.
Maar ondanks dat ik ben blijven hopen,
werd mijn gebed maar niet verhoord.

Al was nabijheid reeds verloren,
nu grijpt de stilte om zich heen.
Luidkeels doet hij van zich horen
en gaat, al fluisterend, door merg en been.

Met de tijd raak ik je meer kwijt,
wordt het gemis niet minder groot.
Maar óók zie ik steeds weer bewaarheid;
de liefde gaat voorbij de dood.

Caroline Duisings
(BalansDans)

Voorbij de dood
RememberMe

Voor een afscheid met een gekleurd randje