Gedichten van Ilone Krukkert

Soms steek ik graag een kaarsje op
voor iemand die er niet meer is.
Een sprankje warmte,
uit respect voor het gemis.

Een dansend vlammetje waar ik naar kijk,
terwijl ik in gedachten even terugga in de tijd.
Zo kan ik even dichter bij je zijn,
want in de werkelijke tijd
kan dat niet...

Dan voel ik een mengeling
van pijn, gemis en verdriet,
want ik ben je lijfelijk kwijt.
Maar in mijn verdriet
en in mijn herinneringen niet.

Ilone Krukkert

Als je machteloos aan de zijlijn staat
en ziet hoe iemand steeds meer verdwijnt...
Als donkere wolken zich verzamelen
tot de zon niet meer schijnt.

Het afscheid gaat komen
en er is geen weg meer terug.
Denk dan ook aan de goede tijden,
want achteraf gaat alles veel te vlug.

Iemand waarvan je houdt
zien lijden, dat wil je niet.
Dat doet je zoveel pijn.
Je kunt alleen maar zorgen
en je voelt je heel klein...

Je deed alles wat in je macht lag,
Elke dag ... elke nacht.
Je zorgen proberen te verbergen
kostte je veel kracht.

En toen ze werd verlost van de pijn
en jij alleen achterbleef,
zou alles zo anders zijn.

Je bleef achter met herinneringen
aan de tijd van jullie leven.
En ze zeggen wel dat je het een plekje moet geven,
je moet weer tot jezelf kunnen komen
en weer van een toekomst kunnen dromen.

Je bent achtergebleven
en moet weer wat maken van je leven.
Deze kracht zou ik je zo graag willen geven...

Ilone Krukkert

Het raast in mij, ook al lijkt alles stil te staan.
Ik heb het opgekropt, mijn verdriet.
Het is een fase waar ik doorheen moet gaan.
Voor mijn tranen schaam ik me niet.
En ik zal er niet alleen voor staan.
Ik had lief waardoor ik deze pijn voel.
Door de mooie herinneringen krijg ik vast weer een doel.
Stap voor stap ga ik verder met mijn leven.
Ik ervaar de steun en de kracht die me door
zoveel mensen wordt gegeven.
Ik had lief, dat is zo mooi om te ervaren.
Ik zal mijn best doen sterk te zijn.
Zodat ik weer kan lachen door mijn tranen.
Want ik hoop steeds meer lichtpuntjes te zien verschijnen.
Zodat de donkere wolken vervagen
en uiteindelijk verdwijnen.

Ilone Krukkert

Hoop schijnt door donkere wolken.
ook al is het maar kort te zien.
Hoop baant zich een weg
als het onbegaanbaar lijkt te zijn.
Hoop is als een strohalm
die je net kunt grijpen.
Hoop is er soms ineens
als je het niet verwacht.
Hoop geeft je in je wanhoop
de nodige kracht.
Hoop kan iemand je bieden.
En ook al begint het heel klein,
een sprankje hoop
kan onmisbaar voor je zijn.

Ilone Krukkert