Terug naar overzicht

"Het verdriet mag er zijn maar we vieren het leven"

04/01/2017
Redactie
Delen:
het verdriet mag er zijn maar we vieren het leven

Een aantal maanden terug schreef ik over een bijzondere trouwdag, vanwege de laatste wens van Peter. Peter die plotseling terminaal was. Alles werd in werking gesteld, want doktoren hadden hem nog maar enkele dagen gegeven. Peter kreeg echter nog maanden. Op 31 mei 2016 heb ik zijn trouwdag gefotografeerd en op 14 december 2016 heb ik de afscheidsreportage gemaakt tijdens zijn uitvaart.

Prachtige locatie

Hoe bijzonder de trouwdag was, zo bijzonder was ook het afscheid. Dit keer niet in intieme setting, maar grootser aangepakt op een prachtige locatie. Weliswaar in een kerk, maar een die al jaren wordt ingezet voor verschillende (bedrijfs)evenementen en feesten.

'We vieren het leven'

Het afscheid mocht op een aantal punten een ‘andere’ invulling krijgen. ‘Het verdriet mag er zijn, maar we vieren het leven’, zei Elise. Zo zaten de genodigden niet in een theater opstelling, maar aan grote ronde tafels. En waren er theaterlichten vol kleur en een podium waarop muziek werd gespeeld.

Trouwambtenaar begeleidt afscheidsdienst

Toch waren er een hoop overeenkomsten met de trouwerij. Zo waren er de prachtige gekleurde ramen, die de setting zo mooi omlijstten. De trouwambtenaar was gevraagd om nu zeven maanden later de afscheidsdienst te begeleiden. "Vandaag ben ik de opper-spreek-meesteres", zo kondigde ze zichzelf ongeveer aan. Destijds werd ze door emotie overvallen. Dit keer wist ze dat het oké was, wanneer dit nogmaals gebeurde.

boukje-canaan-afscheid-peter-2255

Een zeer intiem gevoel

Muzikant Davy begroette ik weer. Hij speelde live, samen met een zoon van Peter om zanger Jordi te begeleiden. Op een gegeven moment gebeurde er iets in mij; ik kreeg een zeer intiem gevoel. Ik werd enorm geraakt. Een nummer van de trouwdag speelde Davy weer. Er waren destijds maar 10 mensen, inclusief mijzelf, in de trouwkapel aanwezig.

Prachtige muziek

Je weet wel hoe een lied ‘jouw’ of ‘ons’ lied kan worden, doordat het gespeeld wordt op een bijzonder moment? Nou dat gevoel, dat bekroop mij. Ik kende als een van de weinigen de intense lading van dat muziekstuk. Het werd zonder enige aankondiging aan het einde van de afscheidsdienst gespeeld. Wauw! Deze kwam binnen. Ik kon het niet laten om contact met de weduwe te zoeken en dit met haar te delen. De kracht van herkenning. De blijdschap, het verdriet en de pijn; allen gevangen in zo’n muziekstuk.

Afscheidsreportage

Destijds had Elise gezegd dat ze geen behoefte had aan een afscheidsreportage. De foto’s van hun trouwdag waren eigenlijk al een afscheid. Vorige week werd ik gevraagd of ik langs wilde komen. Peter lag thuis in een ziekenhuisbed langs het raam in de slaapkamer. Vanuit de woonkamer kon ik dat raam zien. Ik zag hoe hij daar rustig lag. Ik raakte in gesprek met Elise en op een gegeven moment moest ze lachen. Ze keek langs mij heen naar Peter. Hij had gewenkt dat ik moest komen. Toen ik omkeek zag ik ook zijn arm een krachtige ‘kom hier’ beweging maken.

Herinnering nalaten

Peter had de breedste lach in zijn nu zo smalle gezicht. Zijn ogen twinkelden. Zonder al te veel woorden was mij duidelijk dat hij blij was dat ik voor zijn gezin een afscheidsreportage wilde maken. Hij koos duidelijk voor de herinnering om na te laten. Wetende hoe belangrijk de afscheidsreportage voor zijn gezin gaat zijn.

Delen:

Reacties (9)

Reactie van ans boeyen op 22 mrt. 2017 12:51
"mijn vraag ben je hannelore uit oss die zoek ik nog gecondoleerd xx"
Reactie van Boukje Canaan op 7 jan. 2017 10:45
"Hannelore, het is een eer om zoiets te mogen vastleggen. Het gaat om zoveel op zo'n dag. Dat beseft men vaak pas achteraf. Het laat mij zeker niet koud, het is ontroerend om mensen in deze situatie iets te mogen bieden, al is dat achteraf pas zichtbaar."
Reactie van Hannelore Schellings- Pennings op 6 jan. 2017 17:44
"Fijn dat je voor onze Peter en zijn gezin dit hebt gedaan zus Hannelore"
Reactie van Gerda Wesselius op 5 jan. 2017 21:53
"Dit zijn kostbare momenten. Wat mooi dat genoemd is om op het afscheid het leven te vieren. De waarde van het leven en de diepgang ervan wordt nergens meer zichtbaar dan bij een definitief afscheid. Op een tegenstrijdige manier voel je je bevoorrecht dit met elkaar te kunnen delen."
Reactie van Marion op 4 jan. 2017 22:07
"Blij dat jij voor mijn zusje deze voor haar zo belangrijke momenten zo mooi hebt vastgelegd..."
Reactie van Boukje Canaan op 4 jan. 2017 18:03
"Dank Annette. De manier waarop Peter me heeft aangekeken was zo veelzeggend. Ik weet waarom ik dit soort momenten kan en wil vastleggen, door mijn eigen ervaring weet ik wat belangrijk is."
Reactie van Boukje Canaan op 4 jan. 2017 18:01
"Dankjewel lieve Marjo. Ja, ik heb voordat de dienst aanving een traantje gevoeld. Het was heel intens."
Reactie van Annette de Bus op 4 jan. 2017 17:31
"Wat bijzonder om hiervan getuige te mogen zijn, Boukje. Van zowel het trouwen als het afscheid. Dat ze jou daarvoor wederom vroegen zegt ook veel over de manier waarop je je werk aanpakt. En natuurlijk komt dat hartstikke binnen. Bijzonder."
Reactie van marjo dekker op 4 jan. 2017 15:21
"bijzonder en intens , voor de weduwe en familie maar ook voor jou Boukje. moest hierbij denken aan een spreuk die ik vandaag las: ' kwetsbaarheid begint met moed, moed om er te zijn en jezelf te laten zien'"

Reactie plaatsen

RememberMe.nl

Voor een afscheid met een gekleurd randje