Terug naar overzicht

Rouwen in de puberteit: wat te doen als ouder?

01/08/2019
Redactie
Delen:
Rouwen in de puberteit

Kinderen rouwen op een andere manier dan volwassenen. In ons artikel 'een kind helpen met rouwen' hebben we daar al eens aandacht aan besteed. Maar hoe zit het eigenlijk met rouwen in de puberteit?  Rouwen in de puberteit kan zowel voor de puber als de ouders lastig zijn. Daarom geven we in dit artikel wat extra tips en informatie over rouwen in de puberteit.

Rouwen in de puberteit: praten en tijd van groot belang

Zowel kinderen als ouders kunnen een gevoel ervaren van machteloosheid als een dierbare overlijdt. Veel pubers zullen zich in tijden van rouw terugtrekken, anderen juist heel open zijn over de situatie. Rouwen in de puberteit kan ook zorgen voor opstandig gedrag, of juist (overdreven) zorgzaam gedrag. Dat kan komen doordat ze het lastig vinden om openlijk hun verdriet te tonen. Daarom is het bij rouwen in de puberteit goed aandacht te schenken aan twee belangrijke elementen: praten en tijd.

Tussen de tien en achttien jaar maken kinderen over het algemeen veel mee. Ze moeten bijvoorbeeld verhuizen, ouders kunnen scheiden en ze kunnen een dierbare verliezen. Juist dit laatste fenomeen behoeft aandacht, omdat het een basis legt voor rouwen en het gevoel van verlies in de toekomst. Wat hierbij essentieel is, is dat je kind de tijd krijgt om te rouwen en te snappen hoe de situatie in elkaar zit. Je zult als ouder dus ook verheldering moeten geven. Op deze leeftijd snappen pubers veel dingen wel, maar voelt het toch anders als zij het zelf meemaken. Ze moeten nu leren hun gevoelens te uiten en juist bij het overlijden van hun geliefde broer of grootouder kan dit extra moeilijk zijn.

Laat emoties toe

Wanneer je net iemand kwijt bent geraakt, heb je snel de neiging om in ontkenning te zijn. Dat verlicht de pijn. Het is echter belangrijk dat je als puber de situatie onderkent en duidelijkheid krijgt over wat er nu verder gaat gebeuren en wat jij zelf kunt doen. Daarna is er pas plek voor emoties. Als ouder is het goed je kind het gevoel te geven dat die er mogen zijn. Zo steun je hem of haar. Je kunt samen mooie herinneringen delen over de overledene of praten over datgene wat je dwars zit of waar je bang voor bent. Praten lucht enorm op en zo creëer je als ouder een vertrouwelijke band met je kind.

Niet elke puber zal even open zijn

Het moeilijkste aan een rouwende puber, is het gevoel hebben dat je niet weet hoe je hem/haar kunt helpen. Veel pubers zullen zich eerder afsluiten dan dat ze hun leed met jou delen. Bedenk hierbij dat dit niet persoonlijk bedoeld is. In deze leeftijd willen pubers niet opvallen, zeker niet als niemand in hun sociale kring gevoelens deelt van rouw. Hierdoor kan het zijn dat het  rouwproces niet goed op gang komt. Probeer als ouder de sociale situatie van je puber te begrijpen, maar maak ook duidelijk dat rouwen bij het leven hoort en het niet erg is verdriet te tonen. Nu ben je als ouder vast ook van streek om het verlies. Voor pubers is dat een extra reden om hun gevoelens te verstoppen, omdat ze je er niet mee willen 'lastigvallen.' Probeer in zo’n geval het leed samen met je kind te delen en tegelijkertijd ook de ouderrol op te pakken door er expliciet voor hem/haar te zijn.

Verberg niets bij rouwen in de puberteit

Als je puber niet betrokken is geweest bij de doodsoorzaak, zal hij of zij vast vragen hebben. Hoe schokkend de feiten ook kunnen zijn, probeer hier eerlijk over te zijn. Details verbergen werkt averechts en kan in de toekomst voor onbegrip zorgen als je kind er alsnog achterkomt. Daarbij komt: hoe eerder je puber het weet, hoe eerder het een plekje kan krijgen.

Wat ook kan helpen is om iets te doen met de spullen van de overledene. Je kunt veel troost halen uit de jurk van oma of de honkbalknuppel van vader. Gooi deze vooral niet weg. Zulke spullen geven een gevoel van nabijheid en vertrouwen. Het kan het leed van je puber wellicht verzachten. Misschien heeft het kind er nu nog geen behoefte aan, maar is het later toch blij met iets tastbaars van de overledene.

Hulp is niet altijd direct nodig

Hoe graag je als ouder ook te hulp wil schieten bij het zien van een verdrietig kind, forceer vooral niets. Soms wil een puber even alleen zijn gedurende het proces van rouw. Herken deze signalen en toon hier begrip voor. Probeer daarbij ook luchtig duidelijk te maken dat je openstaat voor een gesprek als hij of zij wilt praten. Hulp bieden is goed, maar helpen is niet altijd direct nodig. Wees daarnaast ook voorzichtig met het ter sprake brengen van de overledene. Kies je momenten zorgvuldig, maar maak er geen taboe van. Het is belangrijk om over de overleden dierbare te blijven praten

Jongeren onderling

Als je merkt dat je kind weinig behoefte heeft aan jouw support, vrees niet. Soms vinden pubers meer steun bij hun leeftijdsgenoten. Zo zou een praatgroep voor rouwende jongeren of een rouwcoach ook een oplossing kunnen zijn. Het beste wat je dan als ouder kunt doen, is de situatie van de puber begrijpen, open blijven staan voor een gesprek en hem/haar vooral de tijd geven. Dan zal het langzaam maar zeker beter gaan.

Bron: opvoedadvies.nl

Delen:

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit artikel.

Reactie plaatsen

RememberMe.nl

Voor een afscheid met een gekleurd randje